سینزدہ نومبر، آجوئی نا چیدہ بلوچ شہید آتا دے

پنتاک

شہید آتا وارث بلوچ راج!

مہروان آ بلوچ راج نمے جُوان سما ءِ شہید نا کڑد ئنا انتئے کہ بلوچ راج وخت ئسے آن مدام شہید آتتون مخسا گام خلسا ءِ، شہید ساندہ زندہ مننگ نا پن ءِ، انتئے کہ او اسہ زات اس اف بلکہ اسہ فکر و پام ئسے، شہید ہمو فکر ءِ ہرا تینا زات آن پیشن مرسا تینا زند ءِ اسہ راجی مسخت اس تیک ولدا ہمو مسخت کن تینا جند ءِ ہم ندر کیک، راجی آجوئی نا گدرینگوکا تحریک آک مریر یا ساڑی آ برجا غا تحریک مرے دافتا مچ سرسہبی ہمو شہید آتا عطر و زبادی آ دتر تیان مُستی گام خلسا ءِ و پدا آجوئی آن پد ڈغار آ بروکا ہتم ہم اندا دتر تا سوب آن برو۔ مسخت اگہ مف زند ئٹ گڑا بیرہ زندہ مننگ ہم مرگ ئنا پن ءِ، اگہ نا زند بے معنہ مرے ہچو راجی مسخت اس مف، ہراڑے نی بیرہ تینا سوچ ءِ خلیس، راجی ویل، بزگی و شہید آتا مسخت نا ہچو پام و دڑد اس مف، گڑا ہمو بندغ نا زندہ مننگ و کہنگ راج اکن اسہ وڑ ءِ۔ ہرا زند بیرہ نا زات اکن مس نی ہمو دے آن کہوک آتتون حساب اُس۔

بلوچ خوانندہ غا ورناک!

ہندن اگہ نن تیوہ جہان نا دیہاڑ آ نظر اس شاغن ہُرن گڑا جہان نا بھلو کچ اس کوزہ گیری نا گواچی مسنے ہر وخت ئٹ ولدا ہمو شہید آک مسنو ہرافک تینا زات آن ود تینا راج نا سوچ و فکر ءِ مارسا  تینا زات ءِ گیرام کرسا تینا اینو ءِ ایسر کرینو و راج نا آسودہ غا پگہ نا سوچ و پام ٹی تینے ہمو آسودہ آ راج نا پگہ کن ندر کرینو۔ اگہ ہمو راج آک اینو دا جاگہ غا سر مسنو گڑا دانا پد ئٹی ہمو شہید آتا قربانی و دترک مسنو اگہ ہمو وخت نا شہید آک بیرہ تینا زات نا سوچ و فکر ئٹ مروسر گڑا ہمو راج آک اینو ہچ وڑ آسودئی ٹی زند گدریفتورہ، ہندا سوب آن شہید آک راج آتا ہمو چیدہ غاک ءُ ہرا راج آتے آجوئی نا کسر نشان تسر، پدا ہمو مزل آ سر ہم کریر، ہرا ہچ وڑ ئٹ مُر کننگ مفسہ، و راج نا ہر آسودئی،  آجوئی و سرسہبی نا سوب او مدام لگوکو روشن ڈیوا ءُ۔

بلوج راج!

اگہ نن بلوچ نا دیہاڑ آ چک اس خلین ہُرن گڑا بلوچ بھلو مرغن ءُ زند اس گدریفینے کوزہ گیرتا کوزہ گیری و زوراکی تا شیف آن، بلوچ 1839 آن 1947 اسکان مرے یا 1947 آن تا ساڑی آ دے اسکان مرے۔ ولے ننا دیہاڑ ننے ہندا سرپنداری ایتک بلوچ ہمے وخت آن ہندا کوشست ئٹ مسنے کہ او زوراک آ کوزہ گیر آتے یا پیشن آن بروکا زوراک آ بدر تے تینا گلزمین آن کشو، ہندا فکر نا سوب آن بلوچ راج  نا بھاز آ راج دوست آ بندغ آک تینا جان ءِ ندر کرینو، نرینہ و زالبول، پیر و ورنا اسہ مورچہ اٹ مسنو، محراب خان مرے، گودی گل بی بی مرے ہرا برطانیہ تون مون پہ مون جنگ کرسا ہندا کسر ئٹ ساہ ءِ ندر کری یا ایلو ہزار آ شہید آتتون اوار اوار ساڑی آ وخت نا  گودی الماس مرے یا چنکا اسد جان ہرا زوراک آ کوزہ گیر تو مون پہ مون جنگ ئٹ شہید مسر، غٹ بلوچ نا شہید آک بلوچ نا آسودئی کن تینا زات ءِ گیرام کرسا تینے دا گلزمین کن ندر کرینو۔

اگہ اینو ننا راجی آ تحریک مرے یا ہمو راجی آ تحریک ءِ داڑے سر کروکا تنظیم آک مریر اوفتا پدا شہید آتا بھلا قربانیک ءُ، ہمو باوہ غاتا قربانیک ءُ ہرا غٹ آن مُست تینا چنا تے ندر کریر راجی مسخت کن، دا ہمو لمہ غاتا قربانیک ءُ ہرا تینا چنا تے تینٹ بیرک بیرفسا ندری کن راہی کریر، دا ہمو ایلم تا قربانیک ءُ ہرا تینا ایڑ تے دا مسخت کن ندر کننگ نا جیرت و پام تسر، یا دا ہمو مہر کروکا جوڑی تا قربانیک ءُ ہرا تینا مہر ءِ ڈغار نا مہر آ ندر کریر ہرا اسہ جاگہ مِڑ ترسا تینے ندر کریر، دا غٹ ہموفتا دترک ءُ ہرا ننے اینو تینا راجی آجوئی آن خڑک درسا ءُ، اگہ ہمو شہید آک متورہ یا اوفتا قربانیک خنتوسہ گڑا بلوچ نا تحریک اینو داڑے سر متوکہ، بلوچ نا راجی تنظیم آک مریر یا بلوچ نا لَس مخلوق مرے او تینے اسُل پہہ متورہ، او گڑا بیرہ ہمو کوزہ گیر آ ریاست نا چمبازی تا گواچی مرسا مسرہ، دا شہید آک ئسر ہرا ہر بلوچ مرے یا انقلابی بندغ آک مریر اوفتے دا جاگہ سر کننگ کن تینا ساہ تے ندر کریر۔

بلوچ شہید آتا ہمکوپہ غاک!

بلوچ نا ہر شہید راجی آجوئی کن چیدہ مرسا دا کسر نا کسرشون مسنے ولدا ہمو کسر ءِ مونی درسا ہمو شہید آتا فکر آ گام خلوکا سنگت آک مسنو اوفتا ہمو کڑد ہٹ دڑنگسا تینے ہمو کسر نا چیدہ جوڑ کرسا تینے ندر کرینو، بلوچ راج ءِ اسُل بدر نا مونا کاٹم شیف کننگ کن الیتنو۔ ولے وختس نن شہید آتا کڑدار تیا یا قربانی تیا نظر اس شاغن گڑا اوفک تینے دا خاطران ندر کتور کہ اوفتا راج اوفتے بیرہ شئیر ئنا لوز آتیٹی خلیسا نازیفے، انتیکہ او شئیر ٹی بیرہ نازیفنگ مرور یا بیرہ لوز آتیٹی یات کننگ مرور، دا ہچ وڑئٹ اوفتتون انصاف اس مفرو، انتیکہ اوفتا تینے ندر کننگ نا مسخت ہم دا متنے۔ بلکہ راج ہمو فلسفہ و کڑد ءِ دوئی کرسا اوفتا ہمو  تغ ءِ راستی ٹی مَٹ کننگ کن جہد کے ہراڑکن اسہ دیہاڑ ئسے آن ہزار آ شہید آک قربانی ترسا بسنو۔ اگہ کس اس گواچنی ئٹ اوفتے یات کننگ خواہک گڑا او ہمو کسر ئٹ راہی مرسا اوفتا فلسفہ و کڑدار تون خمب ہلے، تینا بے مسخت آ زات آن مر ہمو شہید آتا فکر ئٹی تینے پٹے و شہید آتا ہمو فلسفہ ءِ زندہ تخے تانکہ شہید آتا ہمو  تغ زوت سہب ئسے نا دروشم ئٹ راج نا بخت مرے۔