پنتاک

ما ھانل ءِ ملک ءَ نہ دئیں جوریں بداں دلمانگیں

مڑاھداریں بلوچ راج
ما ءُ شُما انچیں سرزمینے ءِ وارس ایں کہ آئی ءِ گوستانک ءِ ھمک تاک ءَ گھگیری ءُ کُربانی ءِ کسھے نبشتہ اِنت، ءُ ھر کسہ ءِ ندر بوتگیں کارست ءَ “ما ھانل ءِ ملک ءَ نہ دئیں جوریں بداں دلمانگیں” گُشتن ءِ پدا اے زمین ءِ رکینگ ءَ وتی زگرین ھون ریتکگ اَنت ءُ بلوچ راجدپتر ءَ شانے بکشاتگ۔ بلوچ سرڈگار چہ بندات ءَ وتی ھندی ارزشت (strategical Location) ءِ سوب ءَ دُگنیا ءِ مزن مزنیں تاکتانی چم ءِ چیرا بوتگ ءُ آیاں مدام بلوچ ڈیھ ءَ کبزہ کنگ ءُ آئی مادن ءُ مڈیانی لُٹگ ءِ واب دیستگ ءُ بازیں ھمے نیت ءَ گون بلوچستان اتکگ بلے بلوچ ءَ اوں اھد کتگ کہ کجام وھد ءَ کسے آئی ءِ زمین ءَ گون بدیں نگاھاں چار ایت یا انگیر کنگ ءَ لانک بندیت گُڑا بلوچ چو البرز ءِ کوہ ءَ آ تاکت ءِ دیم ءَ مک بیت ءُ زمین ءِ رکینگ ءَ پہ جنگ کنت۔ ھمل جیئند بہ بیت میر مھراب ھان بہ بیت یا مروچی ئیں ھزارانی کساس ءَ کوہ ءُ ھساراں نشتگیں یا گُمنامیں سرمچاریں بلوچ ورناہ بہ بنت، اے نز مزارانی ھمت ءُ جوزہ وت شاھدی دینئت کہ وھدے گپ بلوچ راج ءُ آئی سرڈگار ءِ بیت گُڑا بلوچ ھچ رنگیں کربانی ءَ چہ پد کنز نہ بیت۔

گُلیں راج
مرگ ابرمی راستی یے بلے پدا اوں بنیادم مدام چہ ایشی ءَ تچگ ءِ کوشست ءَ اِنت ءُ ھمے تچگ ءِ میان ءَ وشھالیں زندے ءِ شوھازگ بنیادم ءِ ابرم اِنت۔بلے پدا ما گند ایں کہ جھانی تاریخ ءِ تہ ءَ انچیں جاور اتکگ اَنت کہ اُود ءَ زند چہ نپری وشھالی ءِ لوٹاں دراتکگ ءُ مچانکی مکسدے ءِ مساپر جوڈ بوتگ۔ ما جھان ءِ گوستانک ءَ چار ایں داں ھمے گندگ بیت کہ راجاں مدام وتی شرپ، راجی پجار، دودمان ءُ زمین ءِ رکینگ ءَ پدریچانی پدریچ کُربان کتگ اَنت کہ کربانی ءِ جوزہ ءِ نام شہادت اِنت۔

باسمائیں بلوچ راج
زورگیر ایردستیں چاگرد ءَ دربنیادمی ءِ دوچار کنگ آئی زند ءِ ھمک تک ءَ گُلام دارگ ءَ ھوار آئی زند ءُ مرگ ءِ واجہ جوڈ بیت۔ بلے کجام وھد ءَ کہ ایردستیں راج ءُ چاگرد زورگیر ءِ ھلاپ ءَ گھگیری بندات کن اَنت،آ کُلاں چہ پیش وتی مرگ ءِ پیسلہ ءِ واک ءَ چہ زورگیر ءَ پچگر اَنت۔ ھمے ساھت ءَ بنی آدم وتی اندر ءَ آجو بیت ءُ دوبر وتی انسانی اساس ءَ پد جنت۔ ھمے مِرگ ءِ واک ءَ پچگرگ ءِ ہمت دژمن ءَ تہ پروش کنت آئی ءِ بیھار ءُ بیم ءَ ھلاس کنت۔ اے جاوراں انسان ءِ زند ءُ مرگ ءِ مھار آئی ءِ وتی دست ءَ بیت۔ اے گھگیری ءِ مستریں دروشم اِنت ءُ شہادت ھمے گھگیری ءِ آسر اِنت، آ اے کلوہ ءَ دنت کہ نوں زوگیر تئی زند ءُ مرگ ءِ واھنند نہ اِنت بگندئے اے پیسلہ نو پہک تئی دست ءَ اِنت کہ تو اے مرگ ءَ چونیں نام ءُ مکامے بکش ئے۔

بلوچ راج
مرگ بگندئے زند ءِ توام بوگ ءِ نام اِنت بلے شھیدی تھنا زند ءِ آسر بوگ نہ اِنت بلکیں عظیمیں مکسدے ءِ ھاتر ءَ زند ءِ کربان کنگ اِنت۔ مرگ ھما تاکتوریں چیز اِنت کہ انسان کدی آئی ءَ وتی دست ءَ کت نہ کنت بلے شھید جھان ءِ ھما گچینی انسان اَنت کہ آ وتی مرگ ءِ پیسلہ ءَ وت کن اَنت۔ اے جیڑگی ھبرے کہ آ کجام ارمان ءُ واھشت اِنت کہ آئی ءِ دیم ءَ انسانی زند ءِ بستار ھلاس بیت گُڑا آ ارمان آجوئی ءِ ارمان اِنت، مچانکی زند ءِ ارمان اِنت ءُ پہ وتی آؤکیں پدریچاں ایمنیں جھانے اڈ دیگ ءِ ارمان اِنت، ھمے ارمان ءَ گون مھر انسان ءَ چہ وتی زات ءَ کشیت ءُ مکسدے ءَ گوں پیوست کنت کہ آ مکسد پدا ھمے انسان ءِ مرگ ءُ زند ءِ نیمون جوڈ بیت۔ شھیدی ءِ فلسفہ مھکمیں مکسد ءَ گوں بندوک اِنت کہ مرچی بلوچ ءِ ورناہ ھپتاد کلاک ءَ بے وابی، تُن ءُ گُژن ءَ ابید دژمن ءَ گون دیم پہ دیم داں گُڑی تیر ءَ جنگ کن اَنت ھمے شھیدانی فلسفہ مارا اے سوج دنت کہ اسیلیں تاکت جدیدیں تُپنگ ءُ زر ءُ مال نہ اِنت بلکیں پاکیں مھر ءُ تچکین ایمان اِنت۔

بلوچ ڈیھ ءِ وارساں
مرچیگیں روچ ھمے کُربانی ءِ فلسفہ ءِ یات کنگ ءِ روچ اِنت، اے ھما بلوچ تمرد ءُ شیرزالیں پُسگانی روچ اِنت کہ آیاں گُلامی ءِ سیاھیں شپ ءِ بام کنگ ءَ آجوئی ءِ کشک گون وتی ھوناں سینگار اِتگ، اے ھما نترسیں پُسگانی روچ اِنت کہ آیاں زند ءِ ھر وشی تھنا وتی ماتیں سرڈرگار ءِ آجوئیں باندات ءِ ھاتر ءَ کربان کتگ اَنت۔ اے ھما عظمیں انسانانی روچ اِنت کہ آیاں مارا پجارے داتگ ءُ وتی ساھانی دیمونی ءَ گون مارا اے سوج داتگ کہ زند تھنا ساہ زورگ ءِ نام نہ اِنت بلکیں زند ءِ راستیں مانا گون مکسدے ءَ پیوست بوگ ءُ زند ءَ بزانتے ءِ دیگ اِنت۔
شھیداں گون ھاک ءِ وپا ءِ ھک ادا کتگ ءُ گوں وتی ھوناں مارا پہ راج ءِ ننگ ءُ زمین ءَ زندگ بوگ ءُ کُربان بوگ ءِ راہ پیش داشتگ۔ نون زمہ مئے ءُ شُمئے سر ءَ اِنت شھیدانی دیستگیں واب ، آیانی بُریتگیں پند، سگ اِتگیں تُن، شد، گرم ءُ سرد ءُ جنجالاں گوں انصاف بکن ایں۔ اے روچ ءِ دارگ ءِ مکسد ھما وھد ءَ پیلو بیت، وھدے ما پہ وتی راجی شہیدانی زندگ دارگ ءَ آوانی زند ءُ کرد ءَ وتی رھشون کن ایں گُڑا بیا اِت مرچیگیں روچ ءَ اھد کنیں ما شھیدانی ھوناں رَستگیں کشک ءَ داں بلوچ وتن ءِ آجوئی ءِ منزل ءَ سر کنیں۔