تھاریں کوٹیانی بندیگیں چراگ

نبشتہ کار: سرباز وپا

اےھبر راست اِنت کہ پاکستان ریاست ءِ تھاریں کوٹیاں بندیگیں مردم انچائیں مردم نہ اَنت، بلکیں اے بلوچ راج ءِ ھما چراگ اَنت کہ آیاں بلوچ راج ءِ درد ماں دل ءَ بندوک اِنت۔ آ زمین دوست اَنت، راج دوست اَنت، آیاں پہ بلوچ راج ءِ ھک ءُ وشیں باندات ءَ جھد کرتگ ءُ گپ جتگ۔

اے ھما مردم اَنت کہ پہ بلوچ ءِ آیوکیں پدریچ ءَ وشیں بانداتے ءَ واب دیستگ ءُ پہ آ واب ءُ واھشت ءِ پیلو کنگ ءَ وتی وس ءُ واک ءَ وتی راجی زمہ واریانی بھرشتے ھوار کرتگ۔ اے ھما تمردیں سر اَنت کہ آ چہ ریاست ءِ زوراکیاں ترس آماچ نہ بوتگ اَنت۔
آیاں اے ھم زانتگ کہ اے راہ ءِ تہ ءَ ھزار جیڑہ ءُ جنجال ھست، آ چہ زورگریں ریاست پاکستان ءِ ناشری ءَ ھم شریں وڑے ءَ آشنا بوتگ اَنت کہ اے راہ ءِ تہ ءَ زوریں بیگواھی ءُ کید ءُ بندیگی ھست۔ بلے آیاں وتی زاتی واھشتانی دیم ءَ راجی ھواریں نپانی سودا نہ جتگ۔

بلوچ سرڈگار ءِ سر ءَ بلوچ پسگانی زوریں بیگواھی چہ کس ءَ چیر نہ اِنت، چی ءَ کہ بلوچستان ءِ تہ ءَ چوشیں کھول پشت نہ کپتگ کہ چہ آ گس ءَ کسے زور بیگواہ نہ بوتگ یا تیر سُپتگیں لاشے سوگات کنگ نہ بوتگ۔ اگاں کسے ھمے ریاستی زوراکیانی آماچیں مردمانی بابت ءَ بہ چار ایت کہ آ ھما مردم اَنت کہ ایشاں پہ بلوچ گلزمین ءِ آجوئی، ھک ءُ انساپ یا ریاستی زوراکیانی بگیری ءَ توار چست کرتگ، اگاں کسے جھد ءِ پڑ ءَ تچکءَ دیم ءَ نیاتکگ گڑا آ الم بلوچ ءُ بلوچ جھد ءِ ھمدردر بوتگ۔

گڑا من پمیشکا پہ ستک گوش آں کہ پاکستان ءِ ریاستی آزار جاھاں بندیگیں بلوچ، بلوچ راجی جنز، بلوچ راج ءُ زمین ءِ وارس ءُ دوزواہ اَنت۔ بلوچ راج ءُ زمین دوستی ءِ لیکہ ءِ بھر اَنت۔ ھما کس ءَ کہ اے درد مار اتگ، گڑا آ چہ وتی زات ءُ زاتی نپاں در کپتگ بلکیں یک لیکھے جوڑ بوتگ۔ گڑا اے گوستانکی راستی ءَ کس رد کرت نہ کنت کہ مردم شھید یا کید ءُ زاندانی بنت، بلکیں راجی لیکہ مان اَنت ءُ آ پشت ماں پشت ءَ جنزان کن اَنت۔ آشوبی لیکہ چو چراگ ءَ بلان کن اَنت ءُ وتی سرجمیں چاگرد ءَ چہ ھکّی ءُ راستی ءِ جھد ءُ گھگیری ءَ آشنا کناں بنت۔

من ھمے سرپد باں کہ تھاریں کوٹیانی بندیگیں ارواہ بلوچ راج دوستی ءِ لیکھی چراگ اَنت۔ بہ گند ئے ریاست ھمے سرپد بیت کہ من چہ وتی زوراکی ءُ زوریں بیگواھی ءِ پارست ءَ بلوچ ءِ راجدوستی ءِ لیکہ ءَ ھلاس کناں، گڑا پہ ریاست ءَ اے یک تچکیں منّانکے کہ بلوچ ءِ گوست ءِ جنز ءُ گوں بلوچاں زوراکیانی کسھاں ابید ھمے چہ بیست سالاں برجاھیں یکشلیں زوریں بیگواھی ءُ تیر سپتگیں لاشانی چگل دیگ ءَ تو بلوچ ءِ جنز نزور نہ کرتگ بلکیں گیش توانمند کرتگ۔

ایشی یک مسالے ھمیش اِنت کہ بلوچ ءِ زور بیگواھیں مردمانی کچ ھزارانی کساس ءَ اِنت، پمیشکا بلوچ ءَ پہ وتی زور بیگواھیں مردمانی یاد ءَ کنگ ءَ یک چیدگی روچے گچیں کرتگ کہ ھمک سال ءَ ھشت جون ءَ بلوچ ءِ زور بیگواھیں پسگ یاد کنگ بنت۔ اگاں یک ندکارے پہ زوریں بیگواھیانی سر ءَ ھم نبشتہ کنگ بہ لوٹ ایت، گڑا آئی ءَ پہ سرنام ءَ تھنا یک چیدگی نامے درکار بیت، ھما نام کہ گوں درساں انساپ کرت بہ کنت۔

چی ءَ کہ تھاریں کوٹیانی تہ ءَ بندیگیں ارواہ مئے بلوچ راجدوستی ءِ لیکہ ءِ چراگ اَنت، وشھالیں باندات ءِ مانزمان اَنت۔ ھما بندیگ ءُ راجی شھیدیانی یات ءُ گیر مئے گھگیری ءِ ارادہ ءَ روچ پہ روچ گیش مھکم کن اَنت۔ من ھمے گوش آں کہ دیر بہ بیت یا زوت زورگریں ریاست اے گپ ءَ الم مار ایت کہ چہ راجی لیکہ ءِ چراگانی بندیگ کنگ ءَ بلوچ ءِ راجی جنز ایرموش کنگ نہ بیت۔

گڈسر ءَ منی یک دیریگیں شئیرے ندر اِنت گار ءُ بیگواھیں بلوچانی نام ءَ

دگہ تو چُنت کن ئِے سرمچار زندان ءَ
بلوچ ءِ پُسّگاں شیریں مزار زندان ءَ

گِسر کنے تو گْوھارانی سالونکیں براتاں
دل ءَ تو دردے بکشائے بزگیں ماتاں
پتانی جگر ءِ ٹُکر کُجا کہ بیگواہ اَنت
چہ کشے زرداں مدام ءَ آہ ءُ پریاتاں

کنانے ھمبلاں بیگواہ ءُ گار زندان ءَ
بلوچ ءِ پُسّگاں شیریں مزار زندان ءَ

بگوار بگوار وتی زلم ءِ شِل سریں تیراں
بُکش ءُ بُکش تو بلوچ ءِ ورناہ ءُ پیراں
آ نشتگاں مدام دروگیں پندلاں سازاں
بباتاں کرسی مبارک لیڈر ءُ میراں
جند ءِ براساں بر اَنت واجکار زندان ءَ
بلوچ ءِ پُسّگاں شیریں مزار زندان ءَ

پُلیت ند ءَ منی دنت چَرس ءُ تریاک ءَ
آ کشیت جان ءِ منی ھاٹیگ ءُ گویاک ءَ
گُشیت چو رستر ءَ کَپ تو زمین ءِ دلبند ءَ
ببو تو بے ھال وتی گلزمین ءِ چہ ھاک ءَ
بلوٹ ئے ھکّ ءَ وتی بئے تو گار زندان ءَ
بلوچ ءِ پُسّگاں شیریں مزار زندان ءَ

گوں جان ءِ ھوناں وتی گلزمین ءَ رنگ کناں
داں بلوچ ءِ کودکے مانیت گوں تو جنگ کناں
وتی زمین ءِ سر ءَ ھچ وڑ ءَ ترا نیلاں
تئی ما پادگاں پروشاں ترا ما لنگ کناں
وپا کُربانیں پہ ماتیں ڈگار زندان ءَ
بلوچ ءِ پُسّگاں شیریں مزار زندان ءَ